οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση είναι μια πάθηση η οποία χαρακτηρίζεται ως «σιωπηλή επιδημία» γιατί αναπτύσσεται χωρίς συμπτώματα. Όταν, όμως, πάψει να είναι «σιωπηλή» και εκδηλωθεί με κάποιο κάταγμα χαμηλής βίας, τότε μεταμορφώνεται σε ιδιαίτερα «θορυβώδες» πρόβλημα.

Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τους ασθενείς με οστεοπόρωση έχει αλλάξει πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια. Για να ξεκινήσουμε ή όχι φαρμακευτική αγωγή δεν βασιζόμαστε μόνο στην μέτρηση της οστικής πυκνότητας, όπως παλαιότερα, αλλά εξετάζουμε την πιθανότητα να συμβεί κάποιο κάταγμα στον συγκεκριμένο ασθενή, με το συγκεκριμένο ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, που πάσχει από συγκεκριμένες παθήσεις και λαμβάνει συγκεκριμένα φάρμακα.

Ο λόγος προέρχεται από την παρατήρηση ότι ορισμένοι ασθενείς με μέτρηση στα όρια της οστεοπενίας εμφάνιζαν κατάγματα και ορισμένοι ασθενείς με μέτρηση στα όρια της βαριάς οστεοπόρωσης δεν εμφάνιζαν.

 

Έτσι, βγήκε το συμπέρασμα ότι υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την πιθανότητα να συμβεί κάποιο κάταγμα. Γι’ αυτό πραγματοποιούμε εργαστηριακές εξετάσεις, που ελέγχουν τον οστικό μεταβολισμό, βάζουμε τους ασθενείς σε πρωτόκολλα και χρησιμοποιούμε ειδικά κατασκευασμένα προγράμματα που υπολογίζουν τον καταγματικό κίνδυνο.

Επιπλέον, δεν θέλουμε να δίνουμε άσκοπη αγωγή στους ασθενείς που δεν την έχουν ανάγκη. Η οστεοπόρωση είναι μια κατάσταση η οποία με το πέρασμα των ετών επιδεινώνεται και αυτό, δυστυχώς, δεν μπορούμε να το αναστρέψουμε. Όμως, δεν είναι αυτός ο λόγος που χορηγούμε αγωγή σε κάποιον. Η εμφάνιση ενός κατάγματος εξαρτάται από 2 παραμέτρους, την βία της πτώσης και την ευθραυστότητα του σκελετού. Αν η βία είναι πολύ μεγάλη, δεν χρειάζεται να έχει κάποιος οστεοπόρωση για να πάθει κάταγμα. Αυτό που θέλουμε είναι να προστατεύσουμε τα άτομα που έχουν αυξημένη ευθραυστότητα και όχι να δίνουμε φάρμακα σε όλους. Εκτός από το γεγονός ότι αυτό υπαγορεύει η επιστημονική μας κατάρτιση, δυστυχώς, οι δυνατότητές μας όσον αφορά στα φαρμακευτικά σκευάσματα που έχουμε διαθέσιμα στις μέρες μας, είναι περιορισμένες.

Επιπλέον, έχουμε πια καταλάβει πολύ καλά ότι τα φάρμακα για την οστεοπόρωση μετά από μακροχρόνια χορήγηση δημιουργούν προβλήματα, γιατί ενώ βοηθούν στην αντοχή, δεν έχουν ανάλογη επίδραση στην ελαστικότητα των οστών.

 

Έτσι, εάν δίνουμε φαρμακευτική αγωγή χωρίς να είναι αναγκαία, δεν προστατεύουμε το άτομο, το εκθέτουμε σε ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που του χορηγούμε αλλά, το κυριότερο, «καίμε» το φάρμακο που του δίνουμε και υπάρχει η πιθανότητα να μην είναι διαθέσιμο όταν σε μετέπειτα χρόνια της ζωής του, ο συγκεκριμένος ασθενής θα το χρειάζεται.

Τέλος, η σωστή διαχείριση της οστεοπόρωσης έχει πολλές πτυχές στις οποίες δεν δίνουμε μεγάλη βάση, όπως η διατροφή, η άσκηση και η αποφυγή των πτώσεων. Η εκπαίδευση των ασθενών ξεκινάει από την κατανόηση ότι η ισορροπημένη διατροφή και η τακτική άσκηση είναι πιο σημαντικά από οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή, στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει μεγάλη ευθραυστότητα.

Ο ετήσιος έλεγχος με μέτρηση οστικής πυκνότητας και ειδικές αιματολογικές εξετάσεις, σε συνδυασμό με αυτές τις παραμέτρους βοηθά στην παρακολούθηση της σκελετικής υγείας, στη διατήρησή της σε καλά επίπεδα και στην έγκαιρη παρέμβαση όταν υπάρχει λόγος.

Δεν είναι ποτέ νωρίς για να επενδύσετε στην καλή σκελετική υγεία σας. Ο κύριος στόχος της πρόληψης είναι η απόκτηση όσο το δυνατό μεγαλύτερης «κορυφαίας οστικής μάζας» (ΚΟΠ).

Όσο πιο πολλά είναι τα αποθέματα οστού, τόσο μεγαλύτερα περιθώρια απώλειας υπάρχουν και συνεπώς μειωμένος κίνδυνος εμφάνισης καταγμάτων.

dark-slate-quotes-hiΥπολογίζεται ότι 10% αύξηση της ΚΟΠ μειώνει τον κίνδυνο οστεοπορωτικών καταγμάτων κατά 50%.

Σε μεγαλύτερες ηλικίες, η οστική μάζα διατηρείται με μια διαδικασία που ονομάζεται οστική ανακατασκευή. Ο ανθρώπινος σκελετός ανανεώνεται συνεχώς βρισκόμενος σε δυναμική ισορροπία. Οποιοσδήποτε παράγοντας επηρεάζει την οστική απορρόφηση ή τον οστικό  σχηματισμό και οδηγεί σε ταχεία απώλεια οστίτη ιστού καθιστά τα οστά περισσότερο εύθραυστα.

Ο τρόπος ζωής & διατροφής επηρεάζει επίσης τη σκελετική υγεία.

Δείτε τον 12λόγο για την σκελετική υγεία

  1. Ακολουθήστε ισορροπημένη διατροφή
  2. Λαμβάνετε επαρκές ποσότητες ασβεστίου και βιταμίνης D
  3. Αποφύγετε υποπρωτεϊνική διατροφή
  4. Έχετε αθλητική δραστηριότητα σε τακτική βάση
  5. Διακόψετε το κάπνισμα
  6. Αποφύγετε υπερκατανάλωση αλκοόλ
  7. Κάντε το περιβάλλον σας ασφαλές και αποφύγετε τις πτώσεις
  8. Ρωτήστε τον γιατρό σας για τον τακτικό προληπτικό έλεγχο που πρέπει να κάνετε
  9. Συζητήστε με το γιατρό σας και υπολογίστε μαζί του την πιθανότητα που έχετε να υποστείτε κάταγμα μέσα στα επόμενα έτη
  10. Συζητήστε με τον γιατρό σας για τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνετε για άλλες αιτίες και αν αυτή επηρεάζει την σκελετική σας υγεία
  11. Ρωτήστε το γιατρό σας αν χρειάζεστε φάρμακα και μην παίρνετε άσκοπα αν δεν χρειάζεστε
  12. Συμμορφωθείτε με τις οδηγίες λήψης των φαρμάκων εφόσον χρειάζεται να λάβετε  κάποιο ή κάποια

Σχετικά videos: